Jeszcze niedawno awans na stanowisko menedżerskie był dla wielu pracowników naturalnym zwieńczeniem kariery. Dziś coraz częściej pojawia się pytanie, czy większa odpowiedzialność i wyższe wynagrodzenie są warte presji, która wiąże się z zarządzaniem zespołem.
Choć 80 proc. polskich menedżerów deklaruje satysfakcję ze swojej funkcji, blisko 40 proc. przyznaje, że gdyby mogło ponownie wybrać swoją ścieżkę zawodową, postawiłoby na inną drogę. Jednym z powodów jest rosnąca liczba obowiązków, które wykraczają daleko poza realizację celów biznesowych.
– Dzisiejszy menedżer bardzo często funkcjonuje pomiędzy oczekiwaniami biznesu a potrzebami zespołu. To rola wymagająca nie tylko kompetencji operacyjnych, ale także ogromnej odporności psychicznej i emocjonalnej. Coraz częściej widzimy, że samo doświadczenie managerskie nie wystarcza – kluczowe stają się zdolności adaptacyjne, w tym umiejętność zarządzania energią własną i zespołu – mówi Dorota Pałysiewicz, Dyrektor HR w Brown-Forman Polska odpowiedzialna za region Europy Środkowo-Wschodniej.
Według badania Gartnera 47 proc. menedżerów uważa, że pracuje dziś ciężej niż rok wcześniej, a 66 proc. wskazuje, że znaczącą częścią ich obowiązków stało się zarządzanie emocjami i dobrostanem pracowników. Menedżerowie coraz częściej pełnią więc rolę pośrednika między presją zarządu a oczekiwaniami zespołu.
Zmienia się również podejście do samego awansu. Firmy coraz częściej dostrzegają, że świetny specjalista nie musi być dobrym menedżerem.
– W wielu firmach przez lata panowało przekonanie, że awans pionowy jest jedyną definicją sukcesu zawodowego. Tymczasem coraz więcej pracowników świadomie wybiera ścieżkę ekspercką, bo widzi skalę odpowiedzialności i wymagań związanych z rolą lidera zespołu – podkreśla Dorota Pałysiewicz.
Dlatego coraz większego znaczenia nabierają alternatywne ścieżki kariery – rozwój ekspercki, projekty interdyscyplinarne czy coaching. Dla pracowników oznacza to możliwość rozwoju bez konieczności zostawania szefem.
Awans nie znika, ale przestaje być jedyną definicją zawodowego sukcesu. Dla coraz większej liczby osób ważniejsze od stanowiska okazują się autonomia, równowaga i możliwość rozwoju na własnych zasadach.
